U bent hier

Noordpoolijs vertoont tekenen van licht herstel

Na jaren van teruggang, lijkt het zeeijs in het Noordpoolgebied zich heel aarzelend iets te herstellen. Net als vorig jaar komt de minimum ijsbedekking van de ijszeeën dit jaar tussen 5 en 6 miljoen vierkante kilometer uit, ver verwijderd van het laagterecord uit 2012. Opvallend is dat het zomerijs dit jaar gemiddeld wel duidelijk dikker was dan dat van vorig jaar. Of hiermee sprake is van het begin van een herstel blijft de vraag. De trend is nog steeds sterk dalend. 

IJsbedekking
Met nog 1 a 2 week smelt te gaan, zit het zeeijs in het Noordpoolgebied tegen zijn jaarlijkse minimumoppervlakte aan. Het zeeoppervlak dat voor minstens 15 procent met zeeijs bedekt is, beslaat nu een gebied ter grootte van iets minder dan 6 miljoen vierkante kilometer (ongeveer 1 miljoen vierkante kilometer minder dan normaal). De ijsbedekking aan het einde van het seizoen ligt daarmee net iets boven vorig jaar om deze tijd en veel hoger dan in 2012 (circa 2 miljoen vierkante kilometer meer) toen het absolute minimum in de meetreeks werd bereikt. 

IJsdikte
Opvallend is dat de gemiddelde ijsdikte met ongeveer 1,5 meter wel duidelijk boven die van vorig jaar ligt. Toen was het ijs om deze tijd slechts rond 1,1 meter dik. Het totale volume aan ijs in het Noordpoolgebied heeft zich daarmee hersteld tot het niveau van 2007 en ligt daar nu zelfs iets boven. Die ontwikkeling is verrassend, omdat nog geen twee jaar geleden juist steeds recordlage ijsvolumes werden gemeten. Het (lichte) herstel kwam voor vele volgers dan ook onverwacht. 

Zeeijs
Het smelten van zeeijs is een ingewikkeld proces en wordt door allerlei factoren beïnvloed. De luchttemperaturen spelen natuurlijk een belangrijke rol, maar bepalend zijn ook de hoeveelheid zonneschijn, de zeestromingen en de windrichting en windkracht in het gebied. In het algemeen kun je stellen dat hoe meer de ijsschotsen op elkaar gepakt liggen, hoe beter het ijs overleeft. Verder is een bewolkt weerbeeld met weinig zonneschijn gunstig en ook het zo min mogelijk ontstaan van smeltmeertjes op het ijs. Het uit elkaar slaan van ijsvelden door stormen kan juist tot een versnelling in het smelten van het ijs leiden. Dat gebeurde in het recordjaar 2012.

Overleven
Hoewel het ook dit jaar in delen van het Noordpoolgebied warmer dan normaal was, werkten de andere factoren wel mee aan het laten overleven van het zeeijs. Echte stormen bleven dit keer uit, zodat de ijsschotsen mooi tegen elkaar aan bleven liggen. Verder ontstonden, vroeg in het seizoen niet de gebruikelijke smeltmeertjes op het ijs, zoals andere jaren wel. 

Aarzelend
De grote vraag is nu of dit aarzelende herstel van het zeeijs de komende jaren doorzet? Een antwoord hierop is moeilijk te geven. Net zo verrassend als het voorzichtige herstel van nu, was de enorme teruggang in zeeijs die we in het jaar 2007 beleefden en die ook door niemand was voorzien. De factoren die de smelt van het ijs in het zomerseizoen bepalen, lijken op een erg ingewikkelde manier op elkaar in te werken. Het evenwicht is daarbij dermate broos dat het eindresultaat net zo makkelijk in negatieve als in positieve zin kan opvallen, zonder dat meteen duidelijk is welk van de op het proces inwerkende factoren daarbij de doorslag heeft gegeven. Het is dus afwachten.

Bronnen: 

MeteoGroup

Nog geen stemmen
Reactie plaatsen? Lees eerst de huisregels.

Advertentie