U bent hier

Cuxhaven

Dit wordt een verhaal over Cuxhaven, witte schouders en haring. In Cuxhaven aan de Waddenzee, bij de monding van de Elbe, vinden we een mooi hotel: Meeresfriede. Honderd jaar oud is het en het straalt uit dat het een familiebedrijf is. Dat was het tot voor drie jaar geleden ook. Het etablissement ademt de liefde van de voormalige eigenaren voor hun vak en hun hotel. Het bestek en de koffiekannetjes die je bij het ontbijt krijgt zijn in sierlijke letters gegraveerd met Meeresfriede. Eens stond er ook servies met eigen naam op tafel, maar dat is in de loop der tijd gesneuveld en op een gegeven moment niet meer aangevuld. Enkele getuigen uit die tijd staan in een kleine vitrine bij de ingang van het hotel. We hebben het naar onze zin, vriendin C en ik, in hotel Meeresfriede. De kamer is klein maar functioneel, via de schuifpui kunnen we buiten zitten op stoeltjes waarvan de kussentjes binnen voor ons klaarliggen, de prijs is lager dan de Weeva in Groningen en het ontbijt van ongekende kwaliteit. De eerste ochtend ontwaren we tussen de reeks broodjes, yoghurt, kwark, vis, kaas, vleeswaren, vruchten en zelfgemaakte jammen van het buffet een schaaltje met rolmops. Het is een eeuwigheid geleden dat ik rolmops at. Vroeger, thuis, hadden wij het wel eens. Dit rolmopsje zal ik me deze ochtend niet laten ontglippen, al zie ik er ook een beetje tegenop omdat het ontbijt is. We hebben per slot van rekening ook al een perfect spiegelei met spek achter de kiezen. Als het zo uitnodigend aangeboden wordt, moet het ook te eten zijn, denk ik dan. Zelfs als ontbijtje. Ik waag me eraan en in twee happen kauw ik de zure haring met augurk weg. Er resteren slechts twee stokjes. De smaaksensatie activeert herinneringen aan een ver verleden. Aan Pappe met zijn bruine onderarmen en witte schouders. Aan Pappe met zijn witte voorhoofd en alpien, die zijn scalp immer beschermde tegen de brandende zon. Met de rolmops ben ik weer een kind van acht, de leeftijd waarop mijn vader verjongde omdat hij voor de achtste keer vader werd. De smaak van zure haring blijft lang hangen en pas na een paar koppen koffie is dat overspoeld. De ontgrendeling van de herinnering blijft nog lang nazingen. Het is nauwelijks te omschrijven wat een rolmops teweeg kan brengen. Het is te danken aan Meeresfriede in Cuxhaven en z’n onfatsoenlijk lekkere ontbijtjes.

Bronnen: 

Jeanet de Jong

Nog geen stemmen
Reactie plaatsen? Lees eerst de huisregels.

Advertentie