U bent hier

Bibliotheek in de Suudooster

De Suudooster heeft een mooie boekenkast met daarin wat lectuur. Er liggen Waddenbulletins van de Waddenvereniging, Vogelnieuws van de Vogelwacht, ontspannende lectuur in de vorm van romannetjes en spannende boeken. Een Ameland bibliotheek ontbreekt niet.

De Wadden van Mathijs Deen
Voor zover we boeken kunnen bemachtigen zullen we de bibliotheek aanvullen met mooie exemplaren die verhalen over het eiland en het waddengebied.
Een recente aanwinst is het boek De Wadden van Mathijs Deen. Ik, uw gastvrouw van de Suudooster op Ameland, heb het zelf nog niet uit, maar dat zal niet lang meer duren. Wat een schitterend boek is dit! Het is een mengeling van ervaringsverhalen, herinneringen, geschiedenissen uit de familie en van de eilanden, gelardeerd met feiten, weetjes en anecdotes. Dat alles is op een wonderbaarlijk mooie manier te boek gesteld.
Petje af, voor meneer Deen. Een aanrader, dus, voor wie van lezen houdt en voor de liefhebber van de Waddeneilanden.

Vlieland
Mathijs Deen begint op Vlieland en in dat begin legt hij uit hoe hij met zijn familie op het Waddeneiland terechtkwam. Zijn moeder was er vaker geweest en zij had er goede herinneringen aan. Zijn vader moest over de streep getrokken worden. Over die vader schrijft Deen een paar zinnen die ik u niet wil onthouden, zo prachtig. Hier komen ze:
‘Hij was een gesloten man die zijn eigen en andermans emoties niet goed kende en die, als hij niet aan het werk was, hele dagen lezend in zijn stoel doorbracht zonder iets te zeggen. Veel mannen van zijn vooroorlogse generatie koersten met de kaken op elkaar behoedzaam en plichtsgetrouw door het leven, als door een mijnenveld van plichten, verzwegen verzoekingen en teleurstellingen.’

Happen naar adem
Happen naar adem, na dit fragment. Mijn vader was ook van voor de oorlog en hij had ook de kaken stevig op elkaar, was behoedzaam, plichtsgetrouw en had misschien ook wel voor verzoekingen gestaan en teleurstellingen gekend. Het schiet allemaal door het hoofd en het maakt van dit boek meteen een lievelingsboek dat inzicht geeft, ontroert en mooie woorden paart aan verhelderende beelden.
De vader van Deen zal later een huppeltje maken van vreugde als hij op een duin het eiland, strand en de zee voor zich ziet ontvouwen. Hij was op het eiland kennelijk in zijn element. Sinds die ene keer, sinds het huppeltje, ging gezin Deen jaarlijks naar Vlieland.

Schaduwen
Wat Mathijs Deen bewoog om over de wadden te gaan schrijven legt hij aan het einde van zijn ‘Vooraf’ uit.
Dit staat er: ‘Ik zag de schaduwen van m’n vader en grootouders, de vrienden met wie ik speelde, de liefdes met wie ik er wandelde, op het strand, onder de bomen, over de klinkers van het dorp. Daaruit is dit boek geboren, uit die bal van geluk en verlies.’
Lees dit boek. Het is prachtig.

Nog geen stemmen
Reactie plaatsen? Lees eerst de huisregels.

Advertentie