U bent hier

Dansen in het badhuus

Mijn grootouders, Bram en Neeke Kossen-Bakker exploiteerden een badpaviljoen aan het einde van de Badweg te Hollum Ameland. Er was eerder al een badhuis gebouwd in 1932, dat echter moest worden afgebroken in verband met de afslag van de duinen. Het tweede en laatste badhuis werd gebouwd in 1927.

Veel sociale activiteiten waren er in die tijd nog niet, je had kermis, sunneklaas, touwerijen en dat was het dan wel zo’n beetje. Dansen deed men altijd al graag, overal. Je luisterde naar meeslepende muziek, kon vrienden en kennissen ontmoeten, je kon dan je kans grijpen met die persoon te dansen waarop je stiekem verliefd was……..

Elke woensdag – en zaterdagavond was het “bal” ! Dansen doe je op muziek. Die muziek was indertijd heel anders dan tegenwoordig. Muziek om op te dansen werd gemaakt door een muzikant die een accordeon bespeelde. Er hebben meerdere muzikanten muziek verzorgd in het badhuis, maar de meest bekende en geliefde muzikant was Van der Wal.

De heer van der Wal kwam uit Leeuwarden en “was familiaire gelinkt” aan familie Lublink. Hij was getrouwd en had een zoon en een dochter. Het feit dat Van der Wal een houten been had maakte het natuurlijk nog  interessanter. Rustig was hij en ik was gek op hem!

De zaal moest voor elk bal klaar worden gemaakt, de bar moest ingericht en de slaapplaats voor Van der Wal moet worden ingericht. Dat was altijd weer erg spannend.

De dansvloer was van houten planken en die mochten niet glad zijn. Ze werden gedweild en geboend en als ze goed droog waren, werd er wit zand gestrooid. Dat zand maakte dat je lekker kon dansen, draaien zonder uit te glijden. Tante Aafke, de zus van oma, verzorgde meestal de dansvloer. Elke keer pakte Moeke, oma of tante Aafke mij aan de handen en trokken ze me mee in een wervelende wals, om even te “oefenen”.  Later werd de foxtrot populair en die was me toch pakkend…. Sindsdien houd ik enorm veel van dansen.

Opa en Moeke waren verantwoordelijk voor de tapkast. Die werd vol gezet met bier- en limonadeglazen. Daarna werden houten kratten met limonadeflesjes onder de tapkast geschoven, samen met de bierkratten. Deze kratten stonden in de kelder, achter de tapkast. De limonadekeuzemogelijkheden waren beperkter dan de keuzes die er nu bestaan: kwast en cassis. Deze limonades zaten in zogenaamde kogelflesjes. Ook was er een chocolademelk, genaamd Fosco.

Oma zorgde dat alles achter de schermen presentabel en klaar was. Daarna kookte tante Aafke een enorme pan soep en konden door ons allemaal de tafeltjes en stoelen klaar worden gezet.

Dan was het wachten geblazen…. Wachten op Van der Wal. Ik was nog klein en zat op mijn kleine stoeltjes naast de tapkast met mijn pop in mijn armen, met de oren gespitst.

Eindelijk kon je hem horen aankomen…… op een brullende motor kwam hij aanrijden over de Badweg. Achterop zijn motor zat met brede lederen riemen een vreemd gevormde koffer vast. Van der Wal stapte met een zwaai van zijn been van zijn motor af, zette hem op de standaard en maakte die riemen los. Hij droeg deze mee naar binnen en met klikklakkende geluiden werd de koffer geopend. Daaruit kwam een prachtige rood-glanzende accordeon vol toetsen en knopjes tevoorschijn. Een adembenemend instrument.

We werden allemaal liefdevol en warm begroet en daarna zetten we Van der Wal in de kamer met een vol bord van die heerlijk geurende soep. Hiervan genoot hij zichtbaar. Ik mocht dan nog een poosje op zijn knie zitten en dan vertelde hij van zijn familie in Leeuwarden.
Tegen zeven uur begonnen de eerste  dansers zich al te melden en deed van der Wal korte tijd zijn vingeroefeningen.

Helaas moest ik ook al om zeven uur naar bed, ik was 3 jaar oud. Maar, opa had een prima oplossing bedacht, waardoor ik toch van het bal kon genieten: in het houten schot had hij een piepklein gaatje geboord, waardoor ik kon kijken. In het bovenste bed (we hadden dubbele stapelbedden) lag ik dan met mijn rechteroog gedrukt tegen de wand, met rode wangen van opwinding en zong ik vaak zachtjes mee. Op de klanken van een vrolijke polka viel ik dan in slaap en hoorde pas de volgende morgen hoe het was geweest. Dat kon je vaak ook aan de rommel aflezen die er in de zaal lag ……
Deze werd in een rap tempo weer schoongemaakt en klaargezet, immers, straks komen weer badgasten en die wil je kunnen begroeten in een keurig etablissement ……

Bronnen: 

H.M.Evers-Dokter
29 augustus 2013
Hollum Ameland

Average: 4.4 (5 votes)
Reactie plaatsen? Lees eerst de huisregels.
afbeelding van Kees Fielstra
Ik heb ook heel goede herinneringen aan het badpaviljoen. Dansen aan de Badweg oftewel "Hossen bij Kossen" was heel populair en hoewel ik niet kon dansen ging ik er vaak heen voor de gezelligheid en ...... de meisjes.
afbeelding van neja
ja ook ik weet hier bijna alles van zo mooi
afbeelding van Kees Fielstra
Heerlijke herinneringen voor mij. Ik kon toen nog niet dansen maar ging er vaak heen en genoot van de gezelligheid! Mijn Tante Jantje (Bakker-Fielstra) vond dat toen niet zo'n goed idee maar dat had met de Kerk te maken.

Advertentie