U bent hier

Het eerste tentenkamp in Hollum

Als je vanaf het badhuus richting duinen liep en dan naar rechts afsloeg op de weg die loopt vanaf Castor en Pollux naar de bosrand, liep je over het eerste tentenkamp in Hollum.

Kamperen was rond 1955 niet erg bekend en ook nog niet populair op Ameland. Het badgastentoerisme kwam net op gang. Het waren gasten die kwamen voor een fijne zeevakantie, verbleven in zomerhuisjes of huurden woningen in het dorp. Je had badhokjes staan op het strand en daar kon je jezelf verkleden. Baden in zee was erg gezond en werd zeer aanbevolen.

Familie Mellema was het eerste gezin dat op dit tentenkamp kwam kamperen. Er stonden 2 kleine tentjes, van beige tentzeil en lange touwen die in de grond werden vastgehouden met houten staak achtige pinnen. We stonden ademloos toe te kijken hoe zo’n tent werd opgezet. Hoe die woonwagen daar kwam kan ik me niet meer herinneren. Hij stond er opeens gewoon. Het was een kleine caravan, erg klein.

Wie in de caravan verbleef en in de caravan was mij ook niet duidelijk, want de kampeerders hoorden allemaal bij elkaar en zaten tussen de tenten te eten, koffie te drinken of gezellig te kletsen. Kinderen speelden er en ik deed gezellig mee. Een van de Mellema-kinderen heette Jurrie. Met hem speelde ik het vaakst, we waren van dezelfde leeftijd.

Enkele jaren later was die speciale camping er niet meer. Toen stonden de tentjes langs het schelpenpad dat van de uitspanning van Meijer naar Ballum liep. Familie Mellema bouwde een lief klein zomerhuis langs de bosrand.

Vele jaren later had ik op Bonaire hulp nodig voor transport van onze honden van en naar de dierenarts, omdat op de motor geen plaats was voor huisdieren. Ik belde naar het dierenasiel om goede raad. De nieuwe manager bood aan mij en de honden te komen halen. We woonden aan de andere kant van Bonaire, dus dat was een prachtig aanbod. Onderweg raakten we gezellig aan de praat. Over hoe lang we al op Bonaire woonden, hoe het ons beviel en waar we vandaag kwamen. Ik vertelde dat ik van Ameland kwam, waarop de dierenasielmanager verbaasd uitriep: “Waar uit Ameland kom je dan vandaan?” Ik antwoordde dat ik uit Hollum kwam. “Ken je het badhuis dan”, vroeg hij? “Natuurlijk”, antwoordde ik, “Ik ben er geboren en speelde vaak in de duinen, op het strand en het kleine tentenkamp, met een zoontje van familie Mellema, Jurrie genaamd ”.

Kunt u zich voorstellen dat ik stomverbaasd was toen hij me luid lachend de hand schudde en riep: “Ria, ik ben het…. Jurrie”.
We bleven nog lang napraten en herinneringen uitwisselen.

Bronnen: 

H.M.Evers-Dokter
Hollum Ameland - 26 juli 2012

Average: 4 (2 votes)
Reactie plaatsen? Lees eerst de huisregels.

Advertentie